Giorgos Pappas. Ημερολόγιο κορωνοϊού, 12 Ιουνίου 2020

0
Ένα ελπιδοφόρο θεραπευτικό νέο (και άλλα ευχάριστα ή συγκεχυμένα), η αποσαφήνιση του (σαν Kawasaki) φλεγμονώδους συνδρόμου των παιδιών και άλλα παιδιατρικά, στοιχεία γενετικής προσδιάθεσης για βαρύτερη νόσο, και τέλος η μελέτη για την οποία όλοι ανυπομονούσαν (η μεταβολή της σεξουαλικής συμπεριφοράς στην καραντίνα).
1. Το πλέον ευχάριστο νέο είναι ότι ξεκίνησαν οι κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους του διπλού τεχνητού αντισώματος από την Regeneron, μιας θεραπείας που ενδέχεται να αποτελέσει την πρώτη γραμμή στο, όχι και τόσο μακρινό, μέλλον. Γιατί είναι ελπιδοφόρο νέο; Όχι για την Ελληνική χροια της Regeneron (πρόεδρος ο George Yancopoulos και αντιπρόεδρος ο Χρήστος Κυρατσούς), αλλά γιατί, έχοντας αποδεδειγμένη τεχνογνωσία και αποτελεσματικότητα, μπορούμε να αισιοδοξούμε πως θα συνεισφέρουν με μείζονα τρόπο στην θεραπεία του νέου κορωνοϊού. Τι κάνει η Regeneron έχω επισημάνει από αρχές Μαρτίου: φτιάχνει ανθρώπινα αντισώματα στο εργαστήριο, σε ποντίκια. Και το έκανε με πολύ μεγάλη επιτυχία στον Ebola με το REGN-EB3 (σε μια σύνθετη κλινική δοκιμή όπου είχε πάει σημαντικά χειρότερα η θεραπεία με remdesivir). Μα, θα μου πεις, όλο διαβάζουμε για τέτοια αντισώματα, στα νέα έλεγε ότι 5-6 τέτοια δοκιμάζονται γενικώς, γιατί έχει τόσο ενδιαφέρον η Regeneron; Επειδή, επιπρόσθετα, επιδεικνύοντας και επιστημονική γνώση, δίνει δύο αντισώματα μαζί (σε αντίθεση πχ με τις πρόσφατα προβεβλημένες δοκιμές της Eli Lilly και όχι μόνο, που χρησιμοποιούν ένα): έτσι ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο να αναπτυχθούν ανθεκτικές στην θεραπεία μεταλλαγμένες μορφές του ιου. Οι δοκιμές μάλιστα θα εστιάσουν σε όλα τα στάδια της νόσου: σε νοσηλευόμενους, σε ασθενείς εκτός νοσοκομείου, σε υγιείς υψηλού κινδύνου, αλλά και σε υγιείς που έχουν εκτεθεί σε κρούσμα. Η κλινική δοκιμή στον Ebola είχε πάει τόσο καλά που διακόπηκε πρόωρα για να επωφεληθούν περισσότεροι, το αυτό ευχόμαστε και εδώ.
2. Και σε άλλα θεραπευτικά πάμε καλά, ειδικά όσον αφορά το tocilizumab, το μονοκλωνικό που αποδεικνύεται χρήσιμο στην περιβόητη ανοσοαπορρύθμιση που επαπειλεί πολλούς ασθενείς: Έξι πρόσφατες μελέτες κατέδειξαν τα όριά του και την επίδρασή του, και νομίζω πως πλέον δικαιούται (μόλις οι προδημοσιεύσεις γίνουν δημοσιεύσεις) να μπει, με τους αστερίσκους του, σε κατευθυντήριες οδηγίες, ώστε να εξασφαλίζεται και το αντίστοιχο απόθεμα. Η ΤOCIVID-19 μελέτη από την Ιταλία είχε περιορισμούς λόγω δύσκολης πρόσβασης στο φάρμακο, έδειξε ότι η χρήση του ελάττωνε την θνησιμότητα στις 30 ημέρες (όχι στις 14, αλλά είπαμε, καθυστέρηση διαθεσιμότητας), ειδικά σε ασθενείς πριν την διασωλήνωση. Δεύτερη μελέτη, από το Ιλινόις και το Μίτσιγκαν, έδειξε ότι αν χορηγηθεί πριν την ανάγκη διασωλήνωσης ή εντός 24ώρου, αυξάνεται η επιβίωση σημαντικά και ελαττώνεται η ανάγκη αναπνευστικής υποστήριξης. Τρίτη μελέτη, πάλι από το Μίτσιγκαν, κατέδειξε ελάττωση κατά 45% της θνησιμότητας σε ασθενείς με μηχανική αναπνευστική υποστήριξη μάλιστα, αν και υπήρχε μια ασυμμετρία σε σχέση με όσους δεν έλαβαν το φάρμακο. Εδώ σημειώθηκε και ο αυξημένος κίνδυνος τέτοιων ουσιών να προκαλέσουν μικροβιακές λοιμώξεις, όμως η θνησιμότητα δεν επηρεάστηκε. Τέταρτη μελέτη από το Illinois όμως έδειξε μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα εξαιτίας του αυξημένου κινδύνου σοβαρών λοιμώξεων (μικρό όμως δείγμα για εκτίμηση θνησιμότητας). Πέμπτη μελέτη, από τη Νέα Υόρκη, κατέδειξε ότι για κάθε 7,48 ασθενείς στους οποίους χορηγείται το tocilizumab σώζεται 1 ζωή, με βάση την εμπειρία τους σε 94 ασθενείς (44 έλαβαν, 50 όχι). Έκτη μελέτη, επιφυλακτικότερη από τη North Carolina, σε 11 ασθενείς αλλά οι 9 ήταν critically ill, λίγη ανταπόκριση: Άρα δώσε νωρίς (ενδέχεται να δώσεις και ανακίνρα που επίσης είχε καλή πρόσφατη μελέτη, ή sariulmab αντίστοιχης δράσης και υπόσχεσης), και κάλυψε ή φρόντισε την αποφυγή επιλοιμώξεων. Και αυτόματα έχεις ένα θαυμάσιο όπλο που θα ελαττώσει τις ΜΕΘ και τους θανάτους. Πώς θα το προβλέψεις σε ποιον ασθενή να το χορηγήσεις, το έχουμε πει: ανησυχητικές αυξήσεις CRP και φερριτίνης στο αίμα (ή, πιο εξεζητημένα, μετράμε τον δείκτη SUPAR της ομάδας Γιαμαρέλλου, για τον οποίο οι Δανοί πρώτοι διδάξαντες και συνεργάτες των Ελλήνων ολοκλήρωσαν μελέτη και έβγαλαν και όριο, <4,75 ng/ml, τον στέλνεις με ασφάλεια σπίτι- πού να το μετρήσεις βέβαια το SUPAR…).
3. Θα μου πεις, “για το Remdesivir δεν λες τίποτε κύριος, μήπως είσαι πράκτορας του Ραούλ, του Τραμπ, των ανθIlluminati; Εδώ γεμίσανε τα ειδησεογραφικά με τα ενθαρρυντικά ευρήματα της δημοσίευσης στο Nature για τα πειράματα στους μακάκους, όπου το φάρμακο προστάτευσε από την πνευμονία”. Θα απαντήσω ότι ο διάβολος βρίσκεται πάντα στα ψιλά γράμματα, κι εδώ είναι γραμματοσειρά DejaVu Serif μέγεθος 30. Διότι λέει η μελέτη ότι ελαττώθηκε μεν το ιικό φορτίο στους πνεύμονες αλλά δεν ελαττώθηκε διόλου σε ρινοφάρυγγα και γαστρεντερικό σωλήνα. Αλλά ακόμη και στους πνεύμονες, βελτίωση είχαμε, και ελάττωση του ιικού φορτίου, σημαντικά μεν αλλά όχι απουσία νόσου ή εξαφάνιση του ιου. Κοινώς, ακόμη και στο ζωικό μοντέλο, υπήρξε κάποια δραστικότητα, αλλά μέχρι εκεί. Σε επιπροβολή στην ανθρώπινη νόσο, θα έλεγα ότι θα ήθελα πχ να μου το χορηγήσουν αν νοσηλευόμουν με μέτρια πνευμονία, αλλά μόνο και μόνο σε απουσία κάτι καλύτερου. Και δυστυχώς για το remdesivir, όπως και στον Ebola, θα υπάρξουν/ υπάρχουν; καλύτερα. Έως τότε, μπορεί να προκαλεί ορισμένους νοήμονες η, ενίοτε, άλογη προώθησή του (πχ δημοσίευση με 2 ασθενείς που έλαβαν tocilizumab, ο δεύτερος και remdesivir, ο πρώτος έκανε ανοσοαπορρύθμιση, πήγαν και οι δυο καλά, οπότε “υποστηρίζουμε ότι το remdesivir μπορεί να εξασθενήσει αυτή την φλεγμονώδη αντίδραση”- αυτά τα μονήρους περιστατικού συμπεράσματα δεν αρμόζουν στο επίπεδο των συγγραφέων τους…). Α, υπάρχει και μια προδημοσίευση με την διαβόητη ιβερμεκτίνη, το φτηνό κτηνιατρικό φάρμακο, όχι η γνωστή προδημοσίευση της ομάδας των ψευτών του άρθρου του Lancet, άλλη, από το Μαϊάμι (μελέτη ICON), που λέει ότι όσοι πήραν έστω και μια δόση πήγαν καλύτερα. Έναν φόβο τον έχουμε με την ουσία, όχι με τους συγκεκριμένους συγγραφείς, θέλει εν τέλει ψάξιμο η ιβερμεκτίνη;

Giorgos Pappas

Διαβάστε την συνέχεια …Giorgos Pappas koronoios 12-6-20
Share.

Leave A Reply