Παναρκαδικό Νοσοκομείο. Έγινε καί τόπος όπου φυτρώνει πλέον η ζωή

0

Εν μέσω covid, οικονομικής ανασφάλειας, αβεβαιότητας για το μέλλον και γενικής παραίτησης, συμβαίνουν και πράγματα που δεν γίνονται γνωστά στο ευρύ κοινό, αν και συζητιούνται κατά κόρον ιδιωτικά. Να, λοιπόν:

Το Παναρκαδικό Νοσοκομείο της πόλης μας επιτέλους «απέκτησε» Μαιευτική Κλινική. Που σημαίνει ότι τα παιδιά της περιοχής δεν χρειάζεται πλέον να καταγράφονται στο Ληξιαρχείο Αμαρουσίου, όπως γινόταν μέχρι τώρα. Ούτε οι γονείς να πηγαινοέρχονται στην πρωτεύουσα. Ούτε να ξοδεύουν χρήματα που μπορούν να τα διαθέσουν διαφορετικά για τα παιδιά τους. Γιατί; Γιατί στην απαξιωμένη από χρόνια Μαιευτική Κλινική του παναρκαδικού νοσοκομείου, την όποια η συντριπτική πλειοψηφία των “ντόπιων” γονέων απέφευγαν κυρίως λόγω φόβου, έχει συντελεστεί ένα μικρό θαύμα: ήρθε ένας γιατρός και άλλαξε τους όρους που παρέχονται οι υπηρεσίες στις -επί θύραις- μαμάδες. Και επειδή τα πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους, για να ξεχωρίζει η ήρα από το σταρι, πρόκειται για τον γυναικολόγο Δημήτρη Κουτσούλη. Ήρεμο, λιγομίλητο, ήπιων τόνων και αποτελεσματικό επιστήμονα. Ο οποίος κατάφερε, προφανώς με τιτάνιες προσπάθειες έναντι…όλων, ν’ αποκαταστήσει την τρωθείσα εμπιστοσύνη των γονέων προς το νοσοκομείο και να αυξήσει εκθετικά τον αριθμό των τοκετών. Η επιτυχία του αυτή κρίνεται εκ του αποτελέσματος (αριθμός τοκετών), αφού το Παναρκαδικό Νοσοκομείο, πέραν των υπηρεσιών υγείας που προσφέρει, έγινε και τόπος όπου «φυτρώνει» πλέον η ζωή.

Με απόλυτα ασφαλή τρόπο, σεβασμό στην αξιοπρέπεια της μητέρας και την απαραίτητη συμβολή σε αυτό και του λοιπού νοσηλευτικού προσωπικού, το οποίο προφανώς τόσα χρόνια στερούνταν του Παραδείγματος του επικεφαλής γιατρού… Το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει ότι το ΕΣΥ είναι εδώ, παρά τη δύσκολη συγκυρία. Ότι μπορεί να επιτελέσει τον καταστατικό του ρόλο, αυτόν της παροχής ποιοτικών υπηρεσιών σε όλους τους πολίτες, ακόμη και τους πιο αδύναμους. Ότι , παρά τις εξαιρέσεις των λίγων επίορκων, υπάρχουν γιατροί που υπηρετούν, μέσα από απίθανα αντίξοες συνθήκες, τον ασθενή, χωρίς να προσδοκούν τίποτε άλλο, πέραν της ικανοποίησης που αντλούν από την άρτια εκτέλεση του καθήκοντος. Και αποδεικνύουν ότι ο θεραπευτής είναι η ψυχή του ΕΣΥ και ο λόγος για τον οποίο το κράτος θα πρέπει να ξοδέψει για να το ενισχύσει και “σωματικά”: με εξοπλισμό και υλικά μέσα. Το παράδειγμα της Μαιευτικής κλινικής του παναρκαδικού νοσοκομείου (υποθέτω θα υπάρχουν και άλλα παρόμοια) είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το κράτος είναι υποχρεωμένο να ενισχύσει το ΕΣΥ, ώστε να γίνει εκτός από δημόσιο και δωρεάν, ποιοτικό. Ένας τόπος όπου ασθενής δεν θα νιώθει υποχρεωμένος για τα αυτονόητα…

Υ. Γ. για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις (που θα υπάρχουν, για τους κακόπιστους): ούτε φίλος του παραπάνω γιατρού είμαι, ούτε υποστηρικτής του σε διατεταγμένη υπηρεσία, απλά ένας νέος πατέρας που διαπίστωσε ιδίοις όμμασι όλα τα παραπάνω και θεώρησε χρέος του να τα δημοσιοποιήσει. Άλλωστε, είναι τόσοι αυτοί που μπορούν να τα πιστοποιήσουν, ώστε η δική μου μαρτυρία καθίσταται μάλλον περιττή.

Παναρκαδικό Νοσοκομείο, Νοέμβρης 2020.

Ανώνυμη μαρτυρία.

Πηγή. https://www.arcadiaportal.gr/news/panarkadiko-nosokomeio-egine-kai-topos-opoy-fytronei-pleon-i-zoi

Share.

Leave A Reply