Μια νέα εποχή υπερ-νοημοσύνης προβλέπει ο Τζέημς Λάβλοκ, «πατέρας» της θεωρίας της Γαίας

0

Στις 26 Ιουλίου φέτος ο «πατέρας» της θεωρίας της Γαίας, ο διάσημος Βρετανός επιστήμονας Τζέημς Λάβλοκ, έκλεισε τα 100 χρόνια του. Αντί να χουχουλιάζει δίπλα σε κάποια σόμπα, όχι μόνο γράφει νέα βιβλία, αλλά και προτείνει νέες θεωρίες και ορολογίες. Στο νέο βιβλίο του “Novacene: The Coming Age of Hyperintelligence”, που μόλις εκδόθηκε στη Βρετανία (Allen Lane) και στις ΗΠΑ (MIT Press), ο ακατάβλητος Λάβλοκ αναλαμβάνει ξανά τον ρόλο του προφήτη για το μέλλον. Η κεντρική ιδέα του είναι ότι δεν πρέπει να μιλάμε πια για την «Ανθρωπόκαινο», όπως υποστηρίζουν αρκετοί επιστήμονες, δηλαδή για μια γεωλογική εποχή στην οποία η ανθρώπινη τεχνολογική δραστηριότητα για πρώτη φορά έχει αφήσει τα διακριτά ίχνη της.

Διαβλέποντας την καθοριστική πλέον επίδραση της τεχνητής νοημοσύνης, προχωρά κατά κάποιο τρόπο σε ένα «πάντρεμα» με τη Γαία και προβλέπει μια επερχόμενη εποχή υπερ-νοημοσύνης, για την οποία προτείνει τον όρο Novacene (θα μπορούσε να μεταφραστεί «Καινόκαινος»).  Η θεωρία της Γαίας (πήρε το όνομα της θεάς της ελληνικής μυθολογίας) -που αποτέλεσε μεγάλο επιστημονικό στήριγμα για το περιβαλλοντικό-οικολογικό κίνημα των τελευταίων δεκαετιών- υποστηρίζει ότι ο πλανήτης Γη αποτελεί ένα μοναδικό, ενιαίο και αυτορυθμιζόμενο σύστημα. Αρχικά η ιδέα απορρίφθηκε από την επιστημονική κοινότητα, αλλά σήμερα χαίρει ευρείας (αν και όχι καθολικής) αποδοχής.

Ο Λάβλοκ θέλει τώρα να βάλει τη σφραγίδα του ξανά στον επιστημονικό διάλογο, υποστηρίζοντας στο νέο βιβλίο του -που γράφτηκε με τη βοήθεια του δημοσιογράφου Μπράιαν ‘Απλγιαρντ- ότι η Γη ήδη αφήνει πίσω της την αρκετά σύντομη Ανθρωπόκαινο και εισέρχεται στην «Καινόκαινο», στην οποία όχι οι άνθρωποι πια, αλλά οι κυβερνο-οργανισμοί (cyborgs) με την τεχνητή νοημοσύνη τους θα έχουν τον κυρίαρχο ρόλο πάνω στον πλανήτη μας, αφήνοντας το δικό τους αποτύπωμα.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Θεωρία της Γαίας
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 
 
Η θεωρία της Γαίας είναι μια κατηγορία επιστημονικών μοντέλων της γεωβιόσφαιρας σύμφωνα με τα οποία η ζωή υποθάλπει και διατηρεί τις κατάλληλες συνθήκες για τον εαυτό της βοηθώντας στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος στην Γη κατάλληλου για την διατήρηση και τη συνέχεια της. Η πρώτη παρόμοια θεωρία δημιουργήθηκε από τον Άγγλο ανεξάρτητο επιστήμονα της ατμόσφαιραςκαι χημικό, Σερ Τζέιμς Λάβλοκ (Sir James Lovelock), ο οποίος ανέπτυξε τις θεωρίες του τη δεκαετία του 1960 πριν τις εκδώσει επισήμως, αρχικά στο περιοδικό New Scientist της 13ης Φεβρουαρίου 1975 και αργότερα το 1979 στο βιβλίο “Quest for Gaia” (Η αναζήτηση της Γαίας). Υπέθεσε ότι η ζωντανή ουσία του πλανήτη λειτουργεί ως ένας μοναδικός οργανισμός και έδωσε στο αυτοδιαχειριζόμενο αυτό ζωντανό σύστημα το όνομα της Ελληνίδας θεάς Γαίας, μετά από πρόταση του συγγραφέα Ουίλιαμ Γκόλντινγκ (William Golding).

Βρίσκουμε μη τεχνικούς προκατόχους των θεωριών της Γαίας στις αντιλήψεις διαφόρων πολιτισμών. Σήμερα, η θεωρία της Γαίαςχρησιμοποιείται πολλές φορές από μη επιστήμονες για να αναφερθούν σε θεωρίες αυτορρύθμισης της Γης που, ενώ δεν είναι επιστημονικές, εμπνέονται από επιστημονικά μοντέλα. Σε μερικούς επιστημονικούς κύκλους, η ιδέα της “Γαίας” φέρνει στο νου υπόνοιες επιστημονικά διάτρητων, ημι-μυστικιστικών τρόπων σκέψης σχετικά με το σύστημα της Γης, και η υπόθεση του Λάβλοκ δέχτηκε αρχικά πολύ ανταγωνισμό από ομάδες της επιστημονικής κοινότητας. Δεν χωρά όμως καμία αμφισβήτηση ότι η ζωή και το φυσικό περιβάλλον επηρεάζουν σημαντικά το ένα το άλλο.

Share.

Leave A Reply