Τα προσωπικά δεδομένα και η σκιά του όνου

0
Τις τελευταίες ημέρες γίνονται πολλές δημόσιες συζητήσεις και αντεγκλήσεις, για τις   διαδικασίες τηλεκπαίδευσης στα Σχολεία της χώρας, που προτείνει το Υπουργείο Παιδείας.  «Δεν υπάρχει θέμα», άλλωστε η τρέχουσα πανδημία θα εξαλειφτεί  (μάλλον) σύντομα και η συνακόλουθη ανάγκη αυτού του τρόπου τηλεκπαίδευσης  θα έχει προσωρινό χαρακτήρα, επισημαίνει το Υπουργείο Παιδείας. «Καταπατώνται τα προσωπικά δεδομένα των διδασκόντων και των διδασκομένων», διατείνονται όλες οι συνδικαλιστικές ενώσεις των διδασκόντων.
Εμείς πάντως νομίζουμε πως από πλευράς διαμαρτυρομένων γίνεται συζήτηση  περί όνου σκιάς,  δηλαδή  άνευ πραγματικού αντικειμένου.  Ίσως μόνο αυτού της  εμμονής μας στις μέχρι τώρα   προσωπικές μας συνήθειες και της άρνησής μας να ακολουθήσουμε την εξέλιξη της ιστορίας.  Όμως, «η ζωή αλλάζει, δίχως να κοιτάζει τη δικιά σου μελαγχολία», όπως μας βεβαιώνει ο Σαββόπουλος.  
Οι διανύοντας την έκτη δεκαετία της ζωής μας, μπορούμε να βεβαιώσουμε πως ως μαθητές, φοιτητές και μεσήλικοι,  ζούσαμε κάθε φορά απολύτως διαφορετικά.  Αλλά και  τώρα βλέπουμε πως στα επόμενα χρόνια, επίσης θα ζήσουμε απολύτως διαφορετικά. Εμβρόντητοι βλέπουμε την ιστορία να περνάει σαν ταινία κινηματογράφου μπρός στα μάτια μας. Η σημερινή κοινωνία δείχνει να έχει συνάψει άρρητη συμφωνία με τα μέλη της, που την κάνει να κινείται υπερβαίνοντάς τα. Οι συνθήκες και ο τρόπος ζωής αλλάζουν σε βαθμό αδύνατον να προβλέψουμε. Αν τις σημερινές συνθήκες ζωής μας, τις περιγράφαμε πριν είκοσι χρόνια, θα μας έλεγαν φαντασιόπληκτους ή τρελούς.  «Όποιος δεν έχει φαντασία πεθαίνει από έκπληξη», έλεγε ένα σύνθημα του Μάη του 68, ας μη μας συμπεριλάβει.
Γίνεται πολύς λόγος για τα «προσωπικά δεδομένα». Πρόκειται περί έννοιας και αξίωσης που είναι απόρροιες της νεωτερικότητας και που ωθεί τους ανθρώπους στην επιδίωξη διαφύλαξης της «ιδιωτικότητάς» τους. Ματαίως όμως. Επισημαίνουμε πως η «ιδιωτικότητα» ήταν ως έννοια σχεδόν ανύπαρκτη στο παρελθόν, για να μη  αναφερθούμε στην αρχαία ελληνική έννοια του «ιδιώτη», απ’ όπου και η λέξη idiot.  Την έχουμε επιτύχει; Ίσως εν μέρει, κάποια στιγμή, πριν μερικές δεκαετίες, αναλόγως των κοινωνιών που ζούσαμε. Στις μικρές πόλεις και στα χωριά η ιδιωτικότητα ήταν σχεδόν ανύπαρκτη, στις μεγαλουπόλεις κάπως υπήρχε. Όσο περνάει όμως ο καιρός η ιδιωτικότητα που επιδιώκουμε εξαφανίζεται, μάλιστα με τη δική μας συνδρομή. Στο face book, ολοένα και περισσότεροι χρήστες του αναφέρουν λεπτομερώς μέχρι και τι πρωινό τρώνε, που πηγαίνουν, πως χαίρονται και πως στεναχωριούνται. Τι ρούχα τους αρέσουν και τι νούμερο παπούτσια φορούν. Ποιο κόμμα στηρίζουν και ποιους ηθοποιούς προτιμούν. Αυτό-επιδεικνύονται  και στο instagram, παίρνοντας ειδικές πόζες. Ποια προσωπικά δεδομένα λοιπόν θέλουμε να προστατεύσουμε, όταν μόνοι μας τα έχουμε δώσει όλα και μάλιστα ευχαρίστως, αν όχι και επιδειξιομανώς ;  
Γράφει ο Νικήτας Χιωτίνης
ΠΗΓΗ. https://www.esos.gr/arthra/67653/ta-prosopika-dedomena-kai-i-skia-toy-onoy
Share.

Leave A Reply