Στο δρόμο της μετανάστευσης 93 Λαρισαίοι γιατροί

0

Κάποτε αποτελούσε το επάγγελμα – συνώνυμο του αυξημένου κοινωνικού κύρους, ενώ και μόνο με το άκουσμα της λέξης «γιατρός» στο υποσυνείδητο των πολλών βρίσκονταν η οικονομική ευμάρεια και η επαγγελματική καταξίωση…

Πλέον φαίνεται πως «έχει κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι» και στην Ελλάδα της πολύπλευρης κρίσης πολλές από τις βεβαιότητες έχουν πάψει να υφίστανται.

Προς τούτο χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις στη larissanet του Κωνσταντίνου Γιαννακόπουλου, προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Λάρισας και α΄ αντιπροέδρου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, ο οποίος και περιγράφει με τα πλέον «μελανά χρώματα» την καθημερινότητα των Λαρισαίων γιατρών.

Χαρακτηριστικά, ο κ. Γιαννακόπουλος επισημαίνει πως «αυτή ειδικά την περίοδο η κατάσταση που βιώνουν οι γιατροί θα έλεγα πως είναι τραγική!» και προσθέτει: «Οι  γιατροί του δημόσιου τομέα εργάζονται κάτω από πιεστικές συνθήκες υποστελέχωσης, υποχρηματοδότησης και ελλείψεων υλικών των δημόσιων δομών, σε εξαντλητικά ωράρια, ενώ ο μισθός τους κάθε τόσο μειώνεται δραματικά. Από την άλλη μεριά, οι γιατροί του ιδιωτικού τομέα «χάθηκαν» μέσα στις υψηλές ασφαλιστικές εισφορές, την άγρια φορολογία, τα «κουρέματα» και τους αρνητικούς συμψηφισμούς του ΕΟΠΥΥ».

Περιγράφοντας συνοπτικά τα προβλήματα των γιατρών ο πρόεδρος του ΙΣΛ τονίζει: «Τα μεγαλύτερα προβλήματα του κλάδου μας αυτή την στιγμή αποτελούν ο ιατρικός πληθωρισμός, η κατακόρυφη πτώση του κύκλου εργασιών στον ιδιωτικό τομέα και η μείωση των προσλήψεων στον δημόσιο τομέα».

Σ’ αυτό το σημείο αναπόφευκτα προκύπτει το ερώτημα αν συνεχίζεται η ροή μετανάστευσης Λαρισαίων γιατρών προς το Εξωτερικό, ποιες ειδικότητες αφορά και προς ποιες χώρες. Ο κ. Γιαννακόπουλος δηλώνει πως «καθημερινά αρκετοί συνάδελφοι μας όλων των ειδικοτήτων μετανάστευσαν στο εξωτερικό, κυρίως σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Αγγλία, Γαλλία, Γερμανία, Σουηδία κ.λπ.) αλλά και σε αραβικές (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), όπου αναζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες δουλειάς και καλύτερες αμοιβές. Τα τελευταία χρόνια μόνο από το δικό μας σύλλογο έχουν μεταναστεύσει 93 συνάδελφοι, 55 ειδικοί και 38 χωρίς ειδικότητα».

Ρωτάμε τον αντιπρόεδρου του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου τι θα έλεγε σε έναν νέο άνθρωπο εφόσον του ζητούσε την άποψή του για το ενδεχόμενο να γίνει γιατρός, αν θα του πρότεινε κάποια ειδικότητα κλπ. «Θα του έλεγα κατ’ αρχάς να σκεφτεί πάρα πολύ το αν θέλει να γίνει γιατρός. Το ιατρικό λειτούργημα-επάγγελμα είναι ελκυστικό, γοητευτικό θα έλεγα, αλλά έτσι όπως ασκείται σήμερα στη χώρα μας δυστυχώς αργοπεθαίνει. Η ειδικότητα που θα πρέπει να επιλέξει κάποιος συνάδελφος εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, κυρίως προσωπικούς και αποτελεί ατομική επιλογή! Δεν υποδεικνύεται από κάποιον τρίτο» επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας, ζητάμε από τον κ. Γιαννακόπουλο – και παρά τις δυσκολίες που εντοπίζονται στον ιατρικό κλάδο και περιέγραψε νωρίτερα – να μας υποδείξει αν υπάρχουν φωτεινά σημεία και θετικές ειδήσεις. Η απάντησή του είναι ενδεικτική της κατάστασης:  «Κανένα φωτεινό σημείο και καμία θετική είδηση δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Αντίθετα, καθημερινά η κατάσταση χειροτερεύει και καταντήσαμε να λέμε «κάθε πέρσι και καλύτερα». Οι γιατροί, που αποτελούσαν πριν την κρίση τον κορμό της αστικής τάξης, μαζί με άλλους επιστημονικούς κλάδους, δυστυχώς ακολούθησαν και αυτοί την διάλυσή της. Αυτήν την στιγμή στα στόματα των συναδέλφων μας κυριαρχεί το «”ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Έχει χαθεί η συναδελφική αλληλεγγύη, που αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της συνοχής ενός κλάδου, ενώ τα φαινόμενα «αλληλοσπαραγμού» καθημερινά πολλαπλασιάζονται».

Διαβάστε τo περιοδικό «Health 2017» έτσι όπως τυπώνεται!

 

 

Share.

Leave A Reply